2 lutego Kościół katolicki obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego. Nawiązuje ono do ewangelicznej sceny, gdy czterdzieści dni po narodzeniu Jezusa Maryja i Józef przynoszą Go do świątyni w Jerozolimie. Czynią to zgodnie z prawem mojżeszowym, składając Bogu ofiarę i dziękczynienie. W świątyni starzec Symeon rozpoznaje w Dzieciątku obiecanego Mesjasza
i nazywa Go światłem dla świata.

Ikona Ofiarowania (Spotkania) jest bardzo często spotykana – należy do tematów wielkich świąt i ma stały, rozpoznawalny układ sceny. W polskiej tradycji dzień ten nazywany jest też jako święto Matki Boskiej Gromnicznej. Tego dnia święci się gromnice – świece, które przez pokolenia towarzyszyły ludziom w chwilach niepokoju, modlitwy i nadziei. Zapalano je podczas burz, chorób i w obliczu śmierci, prosząc o światło i ochronę.

W ludowych opowieściach Matka Boska Gromniczna ukazywana jest jako Ta, która chroni człowieka przed ciemnością, zimą i zagrożeniem. Stąd obecność wilków – znaku dzikiej przyrody, lęku i niebezpieczeństwa czyhającego poza bezpieczną przestrzenią domu. Światło świecy niesione w noc staje się znakiem prowadzenia i nadziei. Motyw „z wilkami” jest u nas znany, a poza Polską rzadko spotykany.

Prezentowana tu ikona Matki Boskiej Gromnicznej „z wilkami” została namalowana przez Jolę Pyś-Miklasz – niezapomnianą przyjaciółkę naszej pracowni. W jej pracy spotykają się nocny las, zwierzęta i ciche światło gromnicy – obrazy dobrze znane z tradycji i bliskie doświadczeniu ludzi żyjących wśród gór.

Gdy będziecie w Bieszczadach, zapraszamy do Pracowni i Galerii Ikon Veraikon.
Z przyjemnością pokażemy ikony i opowiemy o pracy nad nimi – prowadzonej bez pośpiechu, w ciszy i skupieniu. Czasem wystarczy tu chwilę pobyć, by któraś z ikon zatrzymała Waszą uwagę na dłużej i została w pamięci.

TB